Nieuwe vogelburen-avonturen deel 1: De vesting wordt overgenomen

Vorig jaar was er hevige strijd tussen de koolmezen en de pimpelmezen om het nestkastje dat aan mijn huis hangt. De pimpelmezen lieten zich niet verjagen en kregen een nest. Aan het begin van het broedseizoen zie ik ze weer, mijn pimpelmeesjes. Ze zijn teruggekeerd. Nieuwsgierig houd ik ze in de gaten.

Koolmezen, pimpelmezen en mussen

Op een dag zie ik een koolmees door de opening van het nestkastje naar binnen gluren. Lang zit hij er niet, want er suist een mus langs hem heen. Een andere mus zit vanaf de struik onder de nestkast omhoog te kijken en hipt van tak naar tak. Er heerst onrust. Er wordt heen en weer gevlogen en gekwetterd in drie talen. De pimpelmezen kiezen eieren voor hun geld en vertrekken, en ook de koolmeesjes houden het voor gezien. De mussen nemen de vesting over.

Ringmussen

Met een verrekijker bekijk ik ze. Ik zie een donkere wangstip, een bruin hoofdje en een witte nek-rand: het zijn ringmussen. Ringmusjes vormen doorgaans vaste koppels binnen een grotere groep mussen.  Maar ‘mijn’ musjes zijn met zijn tweetjes. Ze zijn bedachtzaam, rustig in hun gedrag en bang zijn ze ook niet. Als ik in de tuin bezig ben gaan ze gewoon door met hun bezigheden, en als ik mijn hoofd door het slaapkamerraam steek om naar ze te kijken, kijken ze rustig terug.

De mussenkinderen vliegen uit

Op een ochtend ligt Roy – mijn vriend – in de tuin op de yogamat. Hij doet zijn oefeningen met uitzicht op het nestje. We zitten al een paar dagen in spanning af te wachten wanneer de mussen uit zullen vliegen. We zien de kopjes van de jongen regelmatig uit de ingang van het kastje steken als ze voer krijgen van hun ouders. Ze worden groot. Dan roept hij: ‘Kelly, jemig, er vloog er eentje over mijn hoofd, hij ging ‘t nest uit!’ Ik ren naar buiten en ga naast hem op de grond liggen. Misschien vliegt er nog wel eentje uit!

Tussen zijn kaken zit een bruin bolletje veren

Lang lig ik er niet. Muffin, mijn kat, komt laagpotig met enige haast de tuin in en verdwijnt naar de huiskamer. Tussen zijn kaken zit een bruin bolletje veren. Ik spring op achter de kat aan, pak zijn kop, trek zijn kaken open en schud voorzichtig de mus uit zijn bek. Daar ligt het net uitgevlogen vogeltje. Tranen rollen over mijn wangen.

Roy is ook opgesprongen en kijkt naar het musje dat nog wel ademt maar verder doodstil in mijn handen ligt. Vloekend en tierend sluit hij Muffin in de gang op. Ik ga op een stoel zitten met de mus in mijn handen, weifelend over wat er moet gebeuren.

Uit zijn lijden verlossen lijkt voor de hand te liggen, maar er zit geen bloed aan de vleugels. Muffins tandafdrukken zijn niet te vinden en de pootjes lijken ook in orde. Wel zit er een beschadiging op de rechter vleugel. Dan voel ik in mijn handen dat het musje beweegt; het gaat op zijn pootjes zitten.

Reddingsactie mus

We nemen een rigoureus besluit. Roy haalt een ladder en zet die tegen de gevel onder het nest. Ik klim omhoog, maar kan dan nog net niet bij het nestje. Ik steek het musje in de zak van mijn vest en ga op de schuttingdeur staan, steun zoekend bij de regenpijp. Met een hand houd ik de regenpijp vast, met de andere haal ik de mus uit mijn zak en stop hem terug in het nest. Muffin krijgt de rest van de dag huisarrest…

Wordt vervolgd.

7 gedachten over “Nieuwe vogelburen-avonturen deel 1: De vesting wordt overgenomen

  1. Wat een heerlijk verhaal Kelly, Hans en ik zijn in Zweden op vakantie, genieten hier volop van de flora en fauna, wat een prachtig land. Jij zou hier ook genieten, in het wild overal lupinen tussen fluitekruid en ereprijs
    de eerste weken overal menshoge bloeiende rodondendrons..
    5 jaar terug waren we hier ook, maar ik was een beetje vergeten hoe mooi het hier was. Jij zou hier ook genieten van flora en fauna….

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik hoop dat het musje zich hersteld de natuur is mooi maar kan ook wreed zijn helaas. Jullie hebben je best gedaan. Ben benieuwd naar het vervolg de poes kan er ook weinig aan doen dat zit nou eenmaal in zijn genen.Maar zij maakt zich het zichzelf er wel erg makkelijk vanaf met zo`n klein vogeltje 😉

    Geliked door 1 persoon

      1. ja ze mogen natuurlijk wel de oude zieke vogels pakken maar zon kleintje met een toekomst dat is niet goeden ook frustrerend mijn 2 katten doe ik nooit naar buiten ze hebben hier 3 verdiepingen dus die vermaken zich wel met speeltjes en hun doldwaze uurtjes door het huis.ben altijd bang dat er 1tje niet terugkomt van buiten en dat gebeurt maar al te vaak ze kruipen overal in en ook al zijn ze gechipt de kans dat ze teruggevonden worden blijft nog altijd klein. Spooly is 19 geworden ben er nu overheen maar heb hem wel laten opzetten hij ligt nu voorgoed in zijn favoriete mandje en ook nog tastbaar.Mijn 2 niwuwe katteen zijn 4 en 6 en kerngezond . .werk nu bij stichting de zwefkat . groetjes Dennis.En de kat van mijn moeder jappertje is 20 geworden en heb ik ook door jou laten inslapen.echter deze kat is wel zijn hele leven buiten geweest.het is een keuze.

        Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op Tilly van der Panne Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s